iyi bir gün mü

Bazen hayat ne kadar acımasız diye düşünürüz ya.Sevgilimizden ayrılmışızdır ya da cebimizde beş kuruş yoktur.Belki de sadece sınavdan 100 beklerken 90 almışızdır.İnternet kotasını aşacağız diye en sevdiğimiz dizinin 2.sezonunun finalini izleyemiyoruzdur.Arama motorunda fiyatını aradığımız şeyle ilgili fiyat hariç herşeyi bulmuşuzdur.Uzaktan kumandamız çalışmıyordur.Aradığımız kişiye şu an ulaşılamıyordur.Otobüse bindiğimizde kentkart,eskart,akbil hangisiyse artık o donuk sesli kadının sesiyle bakiyemiz yetersizdir.Annemiz giymeyi planladığımız pantolonu yıkamayı unutmuştur.Babamız yüzlerce kez tembihlediğimiz halde eve gelirken kontör almayı unutmuştur.Ya da başka birşey...Herkesin kendi sorunu o an kendine en önemlisi gibi gelir ya bazen...

Peki ya o anlarda şu gelir mi aklımıza?

Cebinde milyonları olmasına rağmen 10 lira daha için akşamlara kadar çalışmasını bekleyen patronun istediğini yapmadığı için kovulan,kovulduğu için eve paraya götüremeyen,karısına çocuklarına söyleyecek tek bir kelimesi olmadığı için hiç birşey demeden yatağa giren,ama karnının gurultusundan uyuyamayan adam.Ya onun karısı...Kocasını anlayan ama neden daha farklı değil hayat neden çocuklarım aç diyen ve zamanında kız kısmı okur mu diye okula gidemeyip zehir gibi zekaya sahip ama okuma yazma bilmeyen kadın.Peki ya o evdeki çocuklar..Doğduğundan beri tek bir gün karnım şişti yemekten demeyen bir çocuk.Doğum günü kutlamayan,okula gideceği gün yeni kalem,silgi almayan,Beslenme çantasında hiç bir zaman çikolata olmayacak çocuk...

Peki ya daha da kötüsü; tüm bunlar aklına gelip de hala hiç birşey yapamayacağı tesellisiyle kendini avutup kılını kıpırdatmayan diğer insanlar.Bunları bilip de hala yarın toplantıya giderken kravatım takım elbiseme uymayacak diye dert yanan adam...İşte başına en kötü şeyin geldiğini düşünmesi gereken adam oyken hala dudağında gülümsemeyle dolaşan adam var ya.Hani belki de bu yazıyı okuyup gülümsemeye devam eden adam.İŞte o adam başına en kötü şey gelen adamdır işte